درسته آقا لیث سوالتون خیلی خوبه خیلی هم خوشحال شدم از اینکه انقدر توجه و دقت دارین نسبت به مطالب حقیر

(( یا من هو اختفی لفرط نوره         الظاهر الباطن فی ظهوره))

این شعر درباره خدا است و هیچ با این مطلب پایین مناسبت ندارد در پاسخ می نویسم : در بهره جویی از آیات قرآن کریم، همیشه به موضوع و به شان نزول آنها توجه نمی شود چه به رسه به یک عبارت حکیمانه منظوم!!! هرچنده این بیت در شان خداوند گفته شده، اما بهره جویی از آن، آن هم برای تشبیه چه اشکالی می تواند داشته باشد ؟ وقتی که امام صادق (ع) درباره غیبت امام عصر (عج) می فرماید : یرونه و لایعرفونه ، آیا نمی توان گفت : غیبت امام زمان (عج) به اختفای نور می ماند؟ آیا نمی توان گفت : گویا خداوند خواست ، آن حضرت را مثال خود ، از دیدگان ما پنهان کند؟ یعنی گویا وجودش را شدت بخشید و بر بودش افزوده وما چون در رده پایین تری از مراتب بود و وجود بسر میبریم ، از درک مرتبه بود و وجود آن حضرت در این زمان می مانیم و ایشان را پنهان می دانیم و می خوانیم . به تعبیر یکی از بزرگان  ؛ با اسم غایب که اسم ماست کسی را می خوانیم که نام او حاظر است .

او نیست نهان به ملک توحید تو        دیده بیار می توان دید   (سراینده اش را نیافتم)

امید دارم جواب معقولی در سطح کافی داده باشم

التماس دعا

امید دارم توی این روز ها ، با ساختارمحکم و محتوایی جدید و فضایی متناسب با ماه رمضان خلوت خودتون رو طی کنید

سخن گفتن و باز نوشتن از وجود نازنینی که نمونه برجسته همه خوبی های زمانه خویش است ، مثل دوختن لباس کوتاهی میماند که قامت شاهوار نمی گنجد ، ولی هر کس با بضاعت مزجاه ذهن و باور خود، واژه هایی را برش داده ، چکش میزند با چینش آنها و وصله بر هم ، بر آن است تا این قامت ناپیدا را جلوه گر سازد .در این روز های نزدیک باید این مهم بر عهده باورمندان توانمند بیش از پیش شده بشود چه در روزگاری که بهره جویی از نوآمدهای صنعتی انسان را از خود و حقایق متعالی و فراسویی می فراموشاند و به راهی دیگر رهنمون می شود می بایست که با طرحی دیگر از جنس زمان ، نامه وجود نامبردار انسان کامل و نیازمندی به او ولزوم سوگیری های دینی را پیوسته یادآور شد تا خدا که نخواسته ، خلاف سویمندی زمان ، از آن عزیز دور نمانیم چون زمان دوان دوان و نفس زنان به سوی او میرود (حتما حس کردین) تا در دامان حضور او خود را عاقبت به خیر سازد ، که زمانه مهدی (عج) ، هنگامه خاطرات خوش آفرینش است بر پایه اعتقاد ما بی گمان اگر او نبود لحظه های زمان نمی تپید و پویه ای نمی داشت و در کام ایستایی ، همه چیز می پژمرد .

بله دوستان ، شیرین تر و گواراتر از این لحظه نیست که انسان با دوست داشتنی ترین خود به سر برد و این گاه فرح بخش و بساط قرب را غنیمت شمرد ، به زبان حال و پایه دل با او صحبت شود ، رازهای ناگفته پیدا شود از ویژگی های رمزآلود جهانی و قدسی او ، از محنت های خود و از امواج گوناگون و غرقابه های سهمناک زمانه ، از غربت و تنهایی ، از تازش خیانت ها و سختی راه و دام های تنیده ، شکوه کند و با عرضه دل پرخواهش ، تن خسته و بال شکسته و گونه نمناک را گواه گیرد و سر بر دامن او نهد و با زبان ناز ونیاز ، بودن با محبوب و گذران با او را به طول بکشد و چشم مشتاق را اشباع دل بی تاب ، مدد رساند و آن گاه ، دل و جان را در قلمرو دلجویی و نوازش او آرام ساخته ، به شادمانی حقیقی دست یابد.

یا من هو اختفی لفرط نوره         الظاهر الباطن فی ظهوره

اللهم انی اسئلک ان تختم لی باسعاده فلا تسلب منی ما انا فیه و لاحول ولاقوه الا بالله العلی العظیم

التماس دعا

آقا جون کی میشه که بیای کی میشه صورت ماهتو  که البته نورانی تر از ماهه رو ببینم کی میشه دیگه نگم انتظار نگم منتظر ... یعنی میاد اون روز ... میشه اون ساعت .. میشه بشنوم دارن میگن آقا اومده ...  صدای تکبیر الله اکبر از کعبه میاد...آقا جون چی میشه یه شب بیای تو خوابم و...نه وقتی فکرشو می کنم دلم می لرزه آخه چشای من ...چشای من که لیاقت دیدن تو رو نداره  چشمی که اون همه چیز های بد دیده ...بیا بیا که دل دیگه تاب انتظار نداره.....

التماس دعا

التماس دعا

شنید گوش دلم مژده از ولادت زهرا    گشود بلبل طبعم زبان به مدحت زهرا

اگر روزی باید روز زن باشد ، چه روزی بهتر و بزرگتر از روز ولادت باسعادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها است.

روز ولادت سرتاسر عشق صدیقه طاهره را که والاترین روز برای انتخاب روز زن است، به ملت عزیز ایران خوصوصا زنان محترم تبریک و تهنیت عرض می کنم مبارک باد بر ملت بزرگ ایران به ویژه زنان بزرگوار، روز مبارک زن روز شرافتمند عنصر تابناکی که زیربنای فظیلت های انسانی و ارزش های والای خلیفه الله دنیا است.

فاطمه زهرا زنی است که افتخار خاندان وحی است و چون خورشیدی برتارک اسلام عزیز می درخشد ، زنی که فضایل او همطراز فضایل بی نهایت پیغمبر اکرم و خاندان پر مهرش بود، زنی که هر کس با هر اندیشه و فکری  درباره او گفتاری دارد و از عهده ستایش او برنمیاید، احادیثی که رسیده به اندازه فهم مستمعان بوده و به قول معروف دریا را در کوزه ای نتوان گنجاند و دیگران هر چه گفته اند به مقدار فهم خود بوده، نه به اندازه مرتبت او، پس اولی آنکه از این وادی شگفت درگذریم.

مادر، کلمه ای پرجاذبه و سحرآمیز

دوستی مهربانتر و رفیقی دلسوز تر از تو وجود ندارد.روز پیشونی بلندت که صحیفه ای از تمامی خوبی هاست ، بوسه میزنم و درمقابل وجود بزرگت، زانوی ادب بر زمین میزنم و برایت از دورترین نقطه این کشور دعا می کنم.

برایم دعا کن مادر

باز مرثیه خان باغ شقایق گشتیم

باز از معراج کلمه باز می گردیم

دوباره دل در تمنای آن باغ آینه می سوزد

کجاست آن سقراط عشق تا واژ واژی کتاب تجلی با حضور او تجسد پذیرد

کجاست آن کهف کامل که در پهنیه باغ نیلوفر سلای صلومی سر دهد

باز چشم بی تاب آن نگاه می شود

و سمند کلام درمیدان فصاحت و استعارت بر جای می ماند.

لبخند تو خلاصه خوبی ها ست لختی بخند خنده تو زیباست پیشانیت تنفس یک صبح است صبحی که انتهای شب یلداست در چشمت از حضور کبوتر ها و هر لحظه مثل صحن حرم غوغاست .

 ویران مکن باغ نبی بسته شده دست علی

ایستاده پستی در کمین افتاده هستی بر زمین

بس که با فاطمه این قوم عداوت دارند باطنی تیره و سرشار شقاوت دارند

سالها بر زدن و شتم زن عادت دارند و هم در آتش زدن خانه مهارت دارند

گل پشت در شد بی نفس

پرشد حیات از خار وخس

زینب به کنجی در فقان

بنهاده دستی بر دهان

سیلاب اشک او روان

آقا امام زمان اجرک الله

شد لحظه های واپسین

بنشست عرق روی جبین

جان دادن گل را ببین روشن شرار قهر و کین

جان دادن گل را ببین ببین

کفر وغضب باهم اجین خاموش علی از درد دین

التماس دعا

انا الشعب فلسطين من هذه العرب

انا قاومت المحتل ذي لارضي اغتصب

انا رويتها ارضي ومن دمي اختضب


وينكم يا عرب وين

انا فدائي في ارضي وسلاحي الحجر

ارمي بها المحتل ذي يجتمي بل جدار

انا شراره من نار في الديار

انا او قتها شعله تواصلها الصغار

وينكم يا عرب وين

ضاعت كرامتكم على مر الزمن

خفتم من الاعداء وفي دياركم قد سكن

بيري الحجر ومنكم ضاع الوطن

دمي وسام للاحرار وفرحتي منكم الحزن

وينكم ياعرب وين

هذا اقل شي يمكن نقدمه ونحنا خلف فلسطين ولا نقدر نسوي شي غير الكلام


الصمت الجريح